آشنایی که در خلوت چشمانت غریب است

 

 

       ^{صخره ی رو به دریا منم}

                  ^{همراه جذر و مد دریا منم}

                          ^{طوفان دریا به سانی بلعم}

                                 ^{چنان با مو ج بجنگم .}

                                         ^{گویی که رستمم و  به پیکارم}

 

      ^{صخره ی دریا منم}

                ^{آرام گیر آرامش دریا منم}

                          ^{به کنار ساحل آرام خواب گیرم}

                                 ^{ورنه که همان صخره ی طوفانم}

                                         ^{گر باشد نرم و آرام به تپه ای می مانم}

 

    ***************************

   ^{چشم آلوده نظر از رخ جانان دور است...}

    ^{بر رخ او نظر از آینه ی پاک انداز...}

    ^{غوطه در اشک زدم اهل حقیقت گویند...}

    ^{پاک شو اول وپس دیده بر آن پاک اندازد...}

   

     ^{یادی نکردی از من رسم رفاقت این بود ؟}

     ^{اشکی برام نریختی عشق  و صداقت این بود ؟
     دشمن راه دورم  درد دلم زیاده  جاده بجز جدایی هیچی به من نداده...}

   ***************************

     ^{سنگ صبورم اینجا طاقت غم نداره
     طاقت اینکه پیشش گریه کنم نداره...} 

نوشته شده در سه شنبه 10 مهر1386ساعت توسط فرشاد عطایی| |